Wałek

Kupiłam Ci ja wałek do ciasta. Ale nie do ciasta. Oczywiście do zabawy.

Znajoma przesłała mi kiedyś link do świetnej zabawki, niestety  nieosiągalnej dla mnie. 

Nie znalazłam w żadnym polskim sklepie, a kupno za granicą to zbyt wysokie koszty. Ale dla chcącego....

Rzeczony wałek przepiłowałam na pół. Znaczy - ja trzymałam, tata Mili przepiłował. I jeszcze przewiercił kilka otworków na wylot.

Ja wygrzebałam 5 par drewnianych korali. Przez otwory przewlokłam (czy przewlekłam?) sznurek i na każdym z końców zawiązałam koralik. Specjalnymi węzłami, żeby nie pospadały.

Powstało coś takiego:

Oczywiście najpierw musiało zostać przetestowane przez starszą - czy aby na pewno nada się dla Maciusia.

Próba wypadła pozytywnie i brat został uszczęśliwiony nową zabawką. 

 Początkowo potraktował ją jako gryzak - zawsze można na niego liczyć w tym zakresie.

 

 Ale po jakimś czasie zaczął bawić się też koralikami.

Teraz, gdy Maciuś już siedzi, łatwiej mu bawić się manipulacyjnymi zabawkami, gdzie może nieskrępowanie używać obydwu rąk.

Drewniany walec

Było już o buteleczce, wspomagającej pełzanie (o Tutaj)
Dzisiaj o kolejnym gadżecie, który ma to samo zadanie.
Tym razem nie DIY, ale też jest pewien pomysł.

Drewniany walec z dzwoneczkiem.



Turla się, dzwoniąc delikatnie.
Jak ucieknie, trzeba podpełznąć, żeby złapać. Upolować łatwiej, niż buteleczkę, bo tamta gładka i ciężkawa, a walec leciutki i ma szczebelki, o które łatwo paluszki zaczepić.



Jak już się chwyci, to można oglądać i potrząsać, żeby dzwoniło.

O wykorzystaniu receptorów znajdujących się w buzi wspominać nie muszę....

A teraz ten obiecany pomysł.
Jak wiadomo, drewniane zabawki są fajne, ale drogie. 
Ten walec kupiłam w internetowym sklepie dla zwierząt za całe 3,50 :-)
Wymagał drobnych poprawek papierem ściernym, ale za to jest z surowego drewna i nie muszę się zastanawiać nad jego ewentualną toksycznością.

Polecam wszystkim pełzakom :-)